Terugblik 2017

Galgenberg Marathon

Terugblik Galgenberg marathon 11 maart 2017

 

Met veel plezier kijken we terug op deze editie van de Galgenbergmarathon die op 11 maart heeft plaatsgevonden.

 

In de week voorafgaand is er erg veel regen gevallen maar gelukkig kwam het goed met het parcours door een paar droge dagen voor de Galgenbergmarathon. Uiteindelijk werd het zelfs prachtig voorjaarsweer! Voor het eerst in 2017 konden de korte broeken en shirts met korte mouwen uit de kast gehaald worden. Heerlijk!

 

Natuurlijk zijn er altijd verbeterpunten; bij iedere editie leren wij weer iets. Maar gelukkig hebben we veel positieve reacties mogen ontvangen. Een aantal is te lezen in het gastenboek inclusief foto's en filmpjes. Ook hebben we onderstaande brief per mail ontvangen van Eduard. Heel erg leuk!

 

 

De Galgenberg, alleen de naam al. Hier heeft in t verleden menig mens zijn leven gelaten. In Nederland kennen we een aantal plekken die zo heten en aangezien hardlopers die een marathon willen lopen op veel plaatsen in den lande komen, leren zij deze plekken als geen ander kennen. Zo is er ook een Galgenberg in de provincie Utrecht en omdat ik eigenlijk nog nooit in de Utrechtse heuvelrug was geweest zag ik hier een mooie uitdaging in.

 

De zaterdagmorgen vroeg naar Veenendaal gereden en me bij de andere 80 deelnemers gemeld in Residence Rhenen. Na een toelichting over de besteding van de inschrijfgelden voor het goede doel werden de deelnemers verdeeld in vier groepen. Ondergetekende startte in groep 3 en om 09.15 vertrokken we. Loopgroep Veenendaal begeleidde onze groep met drie lopers en een mountainbiker. De lopers kenden het gebied van gort tot haver en zelfs molenmaker Vaags lustte hier wel pap van (zal wel door t malen komen). De voorlopers waren al gepensioneerde mensen maar ook hier zie je: deze mensen kunnen uitstekend het voortouw nemen. Ervaring te over en een meer dan uitstekend tempo.

 

De mountainbiker Nico gaf onderweg toelichting op markante plekken (tabaksteelt, grafheuvels, stuwwallen uit de ijstijd, wildplekken, kastelen enz. enz.) zodat er onderweg genoeg reden was om een gesprek te voeren, althans waar het kon. Want we moesten veelvuldig aan de bak, nooit geweten dat je ook hier hoogtemeters kan maken. Vaak een verraderlijk vals plat en in het begin een rot trap bij Kwintelooijen waar ik met mijn korte pootjes nooit uitkwam. Ik als “ bergbewoner” uit Holten constateerde dat er ook hier hele mooie vergezichten zijn en slenken. Na een kilometer of zeven kwamen we bij de eerste verzorgingspost, behulpzame vrijwilligers schotelden ons warme thee, H2O en sportdrank voor en er was genoeg te eten. Verder maar weer. Via, als ik t goed heb,een kasteeltje kwamen we terug bij vp 1 en daarna weer verder. Via plantage Willem 2, waarbij ik aan de sigaren en sigarenbandjes van mijn opa dacht, gingen we door een stuwwal landschap en keerden we in een lus terug naar Veenendaal waar we VP 3 op km 20 tegen kwamen. We liepen nu een weggetje omhoog en aan onze rechterkant was er een open vlakte in t bos waardoor je ver weg kon kijken. Aangezien het parcours soms zandpaden volgde maar ook veelal single tracks was het toch opletten geblazen. Omdat we in een groep liepen was het ook wel letten op je medelopers, niet dat je ze per ongeluk op de hielen liep. Het moet ook gezegd, de molenmaker keek steeds goed voor zich en door zijn lengte kon hij alle anderen tijdig waarschuwen dat er een obstakel kwam.

 

Onderweg werd er veel met medelopers gesproken en hoorde je informatie over andere lopen dan wel hun plannen voor dit jaar. Wat me opviel was dat menig loper hier al eerder (soms meerdere keren) aan de Galgenberg marathon had deelgenomen. Normaal doe ik dit zelden, maar ik zeg het vast: ik denk volgend jaar weer deel te nemen, want het is enerzijds leuk een groepsloop, maar het parcours is heel mooi en uitdagend, dus perfect.

 

Na een verzorgingspost in een bos liepen we een pad op met voor de boerderij Zandvoort een tuin vol met narcissen. Amerongen door en via een enorm groot kasteel die we aan drie kanten passeerden liepen we Amerongen uit. Onderweg de galgplaats gezien, hier is vroeger gelukkig maar een persoon terechtgesteld en omdat we bij het toehoren van een luguber verhaal van onze gids toch wel wat bang werden snel de weg vervolgd. Ergens bij km 33 haalden we een voor ons gestarte groep in, waarbij een of twee lopers verder met ons meeliepen. Onderweg had onze groep twee afvallers. Na de laatste VP ging het tempo wat omlaag want menigeen had ook de knollen op. Er werd niet meer gepraat en het was af en toe eam bieten (afzien). Zelf had ik de hele week last van een lichte liesblessure en mijn linker knie was ook wat stijfjes. De laatste drie kilometer kon ik

 

ternauwernood aanklampen, mede opgepept door Nico, de mountainbike fietser en zelf in het verleden ook een diehard die ultra marathons in Zwitserland had volbracht en nu bijna 5 uur met ons meefietste. Grote klasse. Nadat de groep even op mij had gewacht gingen we gezamenlijk over de finish in 4 uur en drie kwartier en 468 hoogtemeters.

 

Een leuke medaille en een heerlijk kopje soep, gratis aangeboden door de Jakob van Berkel vormde de afsluiting van deze loop. Al met al een geweldige dag en een heel mooi stukje Nederland gezien.

 

Organisatie, vrijwilligers: hartelijk bedankt!

 

Eduard Vossebeld, Holten.

 

 

 

Copyright © All Rights Reserved